ჯვრის მონასტერი

ჯვრის მონასტერში არქიტექტურა და ლანდშაფტი ერთმანეთთანაა შერწყმული. კლდოვან მთაზე მდგომი ტაძარი მცხეთას და მტკვრისა და არაგვის შესართავს გადაჰყურებს; ქვის მშვიდი ფორმები გარემოსთან ერთიანობას ქმნის.

დიდი ტაძრის გვერდით უფრო ადრინდელი მცირე ეკლესიის ნაშთებია. ფასადის რელიეფები და ასომთავრული წარწერები მონასტრის მფარველთა სახელებს გვინახავს.

მცირე ეკლესია VI საუკუნის მეორე ნახევარში, გუარამ ერისმთავრის დროს აიგო. დიდი ტაძრის მშენებლობა VI საუკუნის ბოლოსა და VII საუკუნის დასაწყისში სტეფანოზ I-ის ხანას უკავშირდება.

ჯვარმა ქართული ტაძრის არქიტექტურის განვითარებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა. ის მცხეთის ისტორიული ძეგლების ნაწილია და UNESCO-ს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია.

ქრისტიანული გადმოცემა ამ ადგილზე ხის ჯვრის აღმართვას წმინდა ნინოსა და მირიანის ხანას უკავშირებს. ეს რელიგიური ტრადიცია ტაძრის სამშენებლო წარწერებისგან განსხვავებული ტიპის ამბავია.

ფასადზე ადამიანის გამოსახულებები ქვის რელიეფებია და არა ფრესკები. მათ გვერდით ასომთავრული წარწერები სტეფანოზის, დემეტრესა და ადარნესეს სახელებს ინახავს.